ابراهیم رنجبر
چکیده
زبان ترکی از زبانهای پیوندی است و در حال حاضر یکی از گویشهای آن در تبریز رایج است. موضوع این مقاله بررسی کارکرد پسوند در این گویش است و روش کارآن بر این اساس است که در توضیح کارکردهای صرفی و نحوی پسوندهای ...
بیشتر
زبان ترکی از زبانهای پیوندی است و در حال حاضر یکی از گویشهای آن در تبریز رایج است. موضوع این مقاله بررسی کارکرد پسوند در این گویش است و روش کارآن بر این اساس است که در توضیح کارکردهای صرفی و نحوی پسوندهای بسیط، استقلال و معنیدار بودن واژهها را ملاک تعیین نوع واژه دانسته است. نتیجة این بررسی این است که در این گویش پسوند کمک میکند تا فعل به کلمات غیرفعل تبدیل شود و همچنین کارکردش گسترش پیدا کند و کلمات غیرفعل مانند فعل صرف شوند. این امر موجب میشود که افعال و کلمات در حدی تنوع و تعدد یابند که بتوانند معانی و مفاهیم و امور و عواطف را با تفاوتهای بسیار ظریف و جزئی بیان کنند. هشتاد پسوند از یکصد و نودوشش پسوند رایج در این گویش بسیط است. یک کلمه میتواند تا هفت پسوند بپذیرد. تعدادی از پسوندها ماهیت ساختواژی کلمات را و تعدادی دیگر کارکرد نحوی آنها را تعیین میکنند. بلافاصله پس از ستاک، پسوندهای صرفی و در پایان پسوندهای نحوی قرار میگیرند. پسوندها طبق قوانین هماهنگی واکهها، به چند صورت تلفظ میشوند.
