محمد مطلّبی؛ سحر برنده
چکیده
گویش اردستانی، که یکی از گویشهای شاخه شمالی گروه زبانها و گویشهای ایرانی نو غربی است، در بخش مرکزی شهرستان اردستان از استان اصفهان رایج است. این گویش در کنار گویش زردشتیان یزد و کرمان، گویش ...
بیشتر
گویش اردستانی، که یکی از گویشهای شاخه شمالی گروه زبانها و گویشهای ایرانی نو غربی است، در بخش مرکزی شهرستان اردستان از استان اصفهان رایج است. این گویش در کنار گویش زردشتیان یزد و کرمان، گویش کلیمیان یزد و کرمان و نیز گویشهای نایینی، انارکی و زفرهای در گروه جنوب شرقی مجموعه گویشهای مرکزی ایران جای دارد. این مقاله به صرف فعل در این گویش میپردازد و در آن مقولات ماده، وندهای تصریفی فعل، شناسهها، شیوه ساخت زمانها و وجههای مختلف مورد بررسی قرار میگیرد. پیکره گویشی مورد نیاز، از طریق مصاحبه با گویشوران زن و مرد از گروههای مختلف جنسی و تحصیلی گردآوری شده است. براساس یافتههای این پژوهش، مهمترین ویژگی این گویش تمایز بین افعال لازم و متعدی در صرف ماضی و کاربرد ساخت ارگتیو ایرانی میانه در ماضیهای متعدی است. ساخت افعال مجهول با استفاده از ماده مجهول بهندرت در گفتار برخی از گویشوران دیده میشود.
