شاهین احمدیشاد؛ یادگار کریمی؛ غلامحسین کریمی دوستان؛ محمد صدیق زاهدی
چکیده
مسئلة تناوب سببی و ضدسببی در کانون پژوهشهای نظری در حوزة ساختار موضوعی در سطح روابط نحو و معناشناسی قرار دارد. در تبیین این تناوب، دو دیدگاه عمدة گذراییزدایی و سببیسازی بر این عقیده هستند که دو ...
بیشتر
مسئلة تناوب سببی و ضدسببی در کانون پژوهشهای نظری در حوزة ساختار موضوعی در سطح روابط نحو و معناشناسی قرار دارد. در تبیین این تناوب، دو دیدگاه عمدة گذراییزدایی و سببیسازی بر این عقیده هستند که دو گونة این تناوب دارای مدخلهای متمایز واژگانی نمیباشند. به عبارت دیگر، بر اساس این دو رویکرد، هر کدام از گونههای این تناوب از مدخل واژگانی گونة دیگر مشتق میشود. در این پژوهش با استناد به دادههای زبان کردی گویش سورانی نشان میدهیم که در تناوب سببی و ضدسببی رابطة اشتقاقی دو طرفه وجود ندارد بلکه هر دو گونه از یک مدخل واژگانی خنثی مشتق میشوند. در لابلای این تحلیل، در سطحی زبانویژه، به بررسی وجود تنوع ساختواژی بر گونههای این تناوب، محدودیتهای فعلی انتخابی افعال در هر دو گونه و توزیع گروه حرف اضافه در ارتباط با موضوع بیرونی پرداخته میشود. در این پژوهش استدلال میشود که عاملیت و سببیت در سطوح مختلف به ساخت معرفی میشوند و تفاوت مجهول و گونة ضدسببی در فرافکن هستة جهت میباشد؛ به این صورت که مجهول دارای هستة جهت ولی ضدسببی فاقد این هسته میباشد.
